Er is niets wat voorgoed verdwijnt...

Dag bloggers,

Even een kort bericht vandaag want moet over een half uurtje de deur uit zijn. Dochter Laura's auto moet naar de garage. Ik pik haar daar op en dan rijden we samen door naar Bergen op Zoom. Een bezoekje bij Intratuin en samen lunchen, da's altijd fijn...

Vandaag laat ik een troostkaart zien. Deze werd gevraagd door een vriendin van één van mijn dochters. Haar grootoom was overleden en of er op de kaart een vespa kon staan want daar had ze mooie jeugdherinneringen aan. Ze mochten steeds met de oom met de Vespa mee zonder helm... (toen kon dat nog)

Ze stuurde mij een foto als voorbeeld. Op die foto stonden haar vader en (denk ik) een broer van hem... Ik vroeg of ik deze foto mocht gebruiken en ja, dat mocht...

Ik drukte ze vrij groot af (de kaart mocht een grote zijn - 21 bij 15 cm) en sneed er een fotokader bij uit. Enkel nog een mooie tekst eronder en de kaart kon zo vertrekken. De bestelster was er erg blij mee...

Op dik linnenpapier en de foto in sepia, kwam deze mooi tot zijn recht...

vlinderkaarten voor Mia

Dag bloggers,

Een maand geleden postte ik de vlinderkaart die ik voor de afscheidsviering van Mia maakte. Ik liet de kaart zien die ik zelf had afgegeven en ook het grote vlinderbord met haar naam op dat tijdens de uitvaart vooraan stond. 

Ik had ook nog enkele andere kaarten voor haar gemaakt, deze zou ik later tonen omdat ze nog niet allemaal afgegeven waren. 

Ondertussen kregen de ouders deze wel en zet ik ze hieronder even op een rijtje. 

Deze kaart kreeg mama Britt van al haar collega's. Omdat deze er ook nog iets wilden inschrijven, werd ze pas bij haar terugkeer na de krokusvakantie overhandigd. 

De lievelingskleuren van mama Britt zijn roze, goud en zwart en dat was ook het kleurenthema van de uitvaart. Bijna alle aanwezigen waren dan ook gekleed in dit thema.

Deze kaart maakte ik voor 'grote Mia'. Zij vroeg me of ze een kaart kon komen halen en omdat ik net in mijn ateljee met mijn vlinderkaarten bezig was, stelde ik voor om er ook eentje met vlinders in deze kleuren te maken. Grote Mia ken ik van uit mijn jeugd. We zaten ook samen op school en zij is een aantal jaren geleden begonnen met iedereen op te zoeken en organiseert nu bijeenkomsten met oude klasgenoten. Ze heeft kleine Mia goed gekend omdat die haar broer gesport heeft bij de organisatie waar grote Mia als vrijwilligster werkt. 

Zij was blij dat ze deze kaart mee naar de uitvaart kon geven.

En deze laatste kaart maakte ik voor Caroline. Zij heeft ze samen met collega/vriendin Tine afgegeven met hun troostboodschap in.

Ik ben er zeker van dat alle kaarten bij Britt, man Seppe en broer Siebe een mooie plaats hebben gekregen. Het naambord staat alvast boven hun zetel in de woonkamer. Dat heeft Caroline gezien toen ze er een keer was.

Wil je het nog even terugzien, klik dan hier.

 

Het fijne aan onze hobby is toch dat we ook in moeilijke omstandigheden een betekenis kunnen zijn voor mensen die daar nood aan hebben, niet?

Ik wens jullie allemaal een heel fijn weekend toe. 

Wij doen hier onze laatste twee voorstellingen van (M)Alice... 

knuffelkaart voor Evelien

Dag bloggers,

Wat is deze week voorbij gevlogen... Het weekend gaat dat ook vast doen! We hebben 4 voorstellingen in ons theater dit weekend...

Vanmorgen moet ik al vroeg de deur uit, dus een kort berichtje vandaag... 

Deze kaart maakte ik voor vriendin Evelien. Zij kreeg begin januari slecht nieuws... Momenteel zit ze in een traject en tot nu toe volgt ze dat zeer moedig.

Haar kindjes zijn mijn zomerlogeetjes en we zien hen allemaal graag. Dus mocht er een knuffel hun richting uit gaan...

Ze liet me weten dat dit haar veel plezier deed. De vrolijke kleurtjes doen alvast hun werk...

troostkaart voor verloren kleinzoontje

Dag Bloggers,

Dit is me nu nog niet gebeurd... Was ik vanmorgen om 4u wakker, ben ik in mijn ateljee begonnen aan een leuke kaart, heb ze ook afgekregen. Daarna mezelf en ook mijn lunch klaar gemaakt voor vandaag. Mails gecheckt en helemaal vergeten een blogbericht te schrijven. Tja, denk dat ik gewoon de laatste dagen met wat teveel bezig ben... 

Dus lanceer ik het maar tijdens mijn middagpauze. 

De kaart die ik vandaag laat zien, ging naar een stel vrienden van ons. Zij waren zo blij omdat hun tweede kleinkindje onderweg was. Het werd terug een jongentje. En toen liep het plots fout. Het kindje had zware afwijkingen en de zwangerschap werd stop gezet. Dan moet ik altijd even nadenken. Ik maakte ooit een kaart als deze. Vond het wel passen voor hen, dus maakte ik ze opnieuw... 

Kleurenkaartenteam schakel 6 - ijsblauw en zonnig geel - twinkel twinkel...

Dag bloggers,

Oeps, de maand loopt alweer op zijn einde en het kleurenkaartenteam meldt zich weer aan vandaag. Gelukkig las ik bij Martina deze week nog een reminder en zag dat ik niet alleen mijn kaart nog moest maken, haha! Dus deed ik dit maandagavond en dat is nog ruimschoots op tijd denk ik dan...

IJsblauw en zonnig geel... Ik wist het wel meteen. Ik had net met korting een leuk setje van Crealies gekocht en ik heb al jaren de mooie liedjesteksten van Marianne in mijn tekstendoos zitten... De kaart zelf was snel gemaakt. Misschien maak ik er wel een serie van voor in de doos troostkaarten. 

OK, ik had zacht geel onthouden, dus misschien is mijn geel wat te licht uitgevallen. Met zonnig geel had ik beter een kaart met de zon gemaakt, maar deze was klaar, dus toon ik ze maar... 

Dit zijn de deelnemers van deze maand. Ik maak straks een blogrondje. Doen jullie dat ook?

1.	Nancy tisallemaalhandwerk	7.	Marfien	13.	Ger Janne
2.	Anita van Deur	8.	Colien	14.	casa crea 'd Emilia
3.	Creatiels	9.	! neke	15.	Diny
4.	Nelleke	10.	Martina	16.	Karin
5.	Chantal	11.	Femminde	17.	Ingrid
6.	Nancy Soetaert	12.	Marijke

rouwkaarten met lavendel

Dag bloggers,

Vandaag wordt er afscheid genomen van Bob. Ik ken de brave man, hij kwam heel vaak in ons theater. Gewoon omdat zijn zoon vroeger bij ons regisseerde en dan was hij trotse papa van de regisseur. Later zijn ook zijn eerste vrouw en zijn dochter lid geworden. Ook zijn kleinkinderen staan nog steeds bij ons op de planken. Vorig jaar mocht ik nog een kaart maken voor Bob zijn 80ste verjaardag en toen vertelde Liliane, zijn eerste vrouw en goeie vriendin mij dat hij erg van de Provence hield met de mooie landschappen met lavendel. En dat inspireerde mij ook om deze kaarten voor hem te maken. Deze serie maakte ik al even geleden en ze hebben volgens mij ook al een keer op mijn blog gestaan. Maar voor Bob maakte ik ze opnieuw met veel lavendel in verwerkt. Zo wordt het persoonlijker en ik denk wel dat ik zijn familie er plezier mee doe. Je ruikt gewoon de Provence als je even aan de lavendel komt. 

Deze kaarten gaan straks naar zijn echtgenote, zijn eerste echtgenote (vriendin Liliane), zijn dochter Anne en haar familie en zijn zoon Robert en zijn familie. 

Voor hen die mijn voetverhaal volgen. Gisteren foto's genomen, niets bijzonders op gezien. Volgende week volgt nog een scan. Ben thuis tot 5 mei maar ga wel van thuis uit wat werken om bij te blijven... Voel me er verveeld over, ik had er echt zo'n zin in om terug te mogen werken. 

troostkaart - afscheid van een vriend

Dag bloggers,

Gisteren ging ik terug werken en ik was oprecht blij. Blij om mijn collega's terug te zien en om er terug te kunnen invliegen. Maar ik vrees dat ik mezelf wat overschat heb. Had een voetbankje mee en heb het grootste deel van de dag mijn voet omhoog gelegd maar 's avonds was die enorm opgezwollen en pijnlijk... Vandaag moet ik terug op controle. Benieuwd wat de chirurg ervan gaat zeggen... 

Na de kleurrijke en vrolijke kaarten van de afgelopen posts, heb ik vandaag een serene kaart. Deze maakte ik voor mijn collega en zijn vrouw. Zij zijn een paar maanden geleden op korte tijd twee goede vrienden verloren. En dat heeft hen echt verdriet gedaan. Zo zelfs dat de 60ste verjaardag van de echtgenote slechts in mineur gevierd kon worden. De verjaardagskaart die ik voor haar maakte zie je hier nog een keer. 

Deze kaart heeft een dimensie meer, ik maakte een extra laagje binnen het vouwgedeelte van deze Z-kaart. En de zilveren rand die op het blad papier stond, vond ik zo mooi, dat ik alles zo gesneden heb dat de rand blijft doorlopen. De droogbloemen pasten ook perfect bij het papier. 

De tekst was ook echt passend voor dit verlies... 

troost en rouwkaarten met bloemen

Dag bloggers,

In tegenstelling tot de felle kaart van gisteren, vandaag een set donkere kaarten. Nicht Godelieve vroeg een paar rouwkaarten met bloemen. Daarom maakte ik ineens een setje zodat ze kon kiezen. Zij houdt van papier met bloemen en van mooie strikken op een kaart.  Ik toon ze maar ineens allemaal dan hebben jullie deze ook meteen gezien. 

Hoop is een lichtje in je hart...

Dag bloggers,

Wat een leuke reacties kreeg ik weer op mijn kaart van gisteren. Ik maak zo meteen een blogrondje kerstkaarten. 

Ons uitstapje gisteren was weer erg fijn! De kaarten voor Nederland zijn allemaal de bus opgegaan. Wat gemakkelijk dat je postzegels in het Kruidvat kan kopen... 

Vandaag een troostkaartje dat ik maakte voor iemand die dat kon gebruiken. Ook dat is fijn, je kan iemand die het moeilijk heeft met mooie post altijd wat opbeuren. Ze werd dan ook in dank aanvaard...

Soms heb je niet veel meer nodig dan mooi papier. De fijne tekst is van Nellie Snellen. 

Fijn weekend allemaal! Wij staan morgen op kerstmarkt nummer drie. Daarna kan ik mijn eigen kaarten versturen. 

troost met droogbloemen

Dag bloggers,

Iets later dan normaal ben ik hier met alweer een nieuwe kaart. Toen ik onlangs bezig was met kaarten maken met droogbloemen, vroeg nicht Godelieve of ik een troostkaart kon maken voor iemand die erg ziek was. En omdat zij steeds roze kaarten met bloemen vraagt, was dit wel eentje die bij haar in de smaak viel. De ontvanger was er ook erg blij mee en daar doen we het voor, niet? 

Het shaker-potje met de glitterpailletjes geven er een extra dimensie aan. Het lintje dient als steunpunt en de hartjes laten het koper nog eens terug komen... Deze kaart kan door een andere tekst nog voor heel andere gelegenheden dienen. Maar door de bloemen, past ze helaas niet in een omslag. Zou ook zonde zijn om ze met de post mee te geven, weet niet hoe ze zou aankomen...

Troost...

Dag bloggers,

Soms heb je echt pech... Er is een theatervoorstelling die ik echt heel erg graag wil gaan zien met mijn mama en opa Stanny. Ik ben al verschillende keren gaan zoeken waar ze die spelen en of ze in het cultureel centrum komt waar wij graag naartoe gaan (en dat gemakkelijk toegankelijk is voor oudere mensen) maar ik kon het niet vinden. Kom ik er gisteren achter dat deze voorstelling daar nu vrijdag doorgaat en dat ze uitverkocht is. Maar deze stond dus niet in hun jaarboekje dat ik steeds van voor naar achter uitpluis. Want ik wil steeds mijn tickets goed vooraf bestellen omdat wij daar ook altijd dezelfde plaatsen hebben vooraan aan de zijkant. Maar ja, nu zijn we dus te laat. En daarom ben ik vanmorgen gaan zoeken waar deze voorstelling nog wel doorgaat en ik heb er eentje gevonden in de buurt. Ik wou tickets bestellen maar kan op die site de plaatsen niet zien. Je weet dus niet waar je gaat zitten... Maar hé, ik heb een hulplijn gemaild. Iemand uit ons theater werkt daar toevallig. Hopelijk kan zij in de programmatie zien... En omdat die datum in januari valt, heb ik al lekker een kadootje voor onder de kerstboom... Ik hoop dat het goed komt... 

Mijn kaart voor vandaag maakte ik toen de mama van onze buurman overleden was. Ik vind dit mooi papier voor een rouwkaart. Je ziet het niet goed op deze foto maar het roze, blinkende randje rond de tekst komt ook terug in de blaadjes op het papier op de voorkant. Binnenin hetzelfde papier maar dan zonder blingbling... En met de zwarte strik, is ze toch net iets specialer. Daar hou ik wel van. 

Papier: Bazzil en Action

Tekst: Joy

Dag bloggers,

Wat een weer... Het giet hier al de hele ochtend/nacht en ons dak achteraan ligt nog steeds niet helemaal dicht... Het water blijft binnenlopen... 't mag van mij wat minderen maar de volgende dagen zien er niet zo goed uit. Hopelijk krijgt manlief de voorbereidingen snel klaar zodat de dakwerker het kan komen afwerken... Maar 't blijkt meer werk dan hij ingeschat had... 

Vandaag heb ik een sterktekaart om te laten zien. Een man van het management team van dochter Laura heeft kanker en ook al wil hij er zelf niet te veel drama rond maken, de collega's wilden toch een kaart voor hem om hem te steunen. En dat werd deze... Ik vond niet meteen de juiste 'lintjes-kleur', dus heb ik het maar in deze sobere tinten gehouden... Het bruin is echt wel een mooie kleur. De collega's waren alvast blij om iets in deze kaart te mogen schrijven voor hem... 

En ondertussen is zoon Yannick al van zaterdag op safari in Afrika. Voor ons wil dat zeggen dat wij zelf terug de volle 3 weken zelf mogen koken. Normaal is hij meestal de kok in huis omdat hij na de middag al thuis komt. Vanmorgen heb ik mijn boontjes en aardappels al gekuist en geschild, alles staat al klaar voor vanavond. Ik ga op dinsdag sporten na 't werk en manlief gaat ook niet vroeg thuis zijn. Het eten zal dus snel klaar zijn straks... 

Over het vertrek van Yannick moet ik nog wat vertellen, maar da's voor later... 

sterkte, moed, hoop, troost, steun... vooral veel vriendschap

Dag bloggers,

Wat een leuke reacties kreeg ik gisteren... Grappig dat als mijn bericht wat later komt, jullie meteen ongerust zijn. Tja, het gebeurt niet zo snel maar als ik dan 's nachts echt heel laat mijn bed in lig, ben ik er niet tussen 5 en 6 uit... Vandaag ook weer. Gisterenavond gaf ik weer een workshop. En ja, ik was wel om iets over 5 wakker maar ben toch tot 6u blijven liggen... Moet kunnen. Het is dan ook mijn laatste verlofdag vandaag en de planning staat goed vol... 

Ik wil eerst nog even iets melden. De laatste maanden werden er van sommige mensen die op mijn blog reageerden, hun reacties niet gewoon in het lijstje 'goed te keuren' gezet, maar meteen in de goedgekeurde lijst met reacties. (zonder dat ze al goedgekeurd waren) (ik heb doordat ik mijn berichten zelf goedkeur voor ze geplaatst worden - door alle vieze spam die ik voorheen kreeg- geen 'spam-lijst op mijn blog, dus ik zag alle nieuwe reacties wel goed staan) Dus kon ik deze ook gewoon goedkeuren en kwamen ze mee op mijn blog onder het bericht. 

Maar sinds enkele dagen komen die reacties gewoon terug in het lijstje dat ik elke dag zie om goed te keuren. Het waren berichten van 2, soms 3 mensen, telkens dezelfde... Ik denk dat dit blogprobleem dus eindelijk van de baan is. Maar ik blijf wel alert... Hoe zit dat bij jullie? (en is mijn uitleg hierover wel verstaanbaar?) ;o)

Enkele maanden geleden kreeg ik de vraag om een steun-kaart te maken. Er is een vriendengroep van 14 mannen. Eén daarvan had het bericht gekregen dat hij kanker had. En die 13 anderen wilden hem een kaart sturen om te laten weten dat ze er altijd voor hem zouden zijn... Over zo'n kaarten moet ik toch altijd even nadenken... En deze werd het. 

De complimenten en de dankbaarheid achteraf waren heel groot... Dat wil zeggen dat de kaart alles zei wat deze mannen wilden laten weten aan hun vriend. Mooi toch! 

Een dubbele schrijf-binnenkant omdat iedereen er een boodschap in wou zetten... 

Fijn weekend allemaal! 

Ik denk dat ik morgen toch nog een extra bericht plaats. Dan kan ik mijn fotomaand juni helemaal afsluiten... 

Hope... voor Martine...

Dag bloggers,

Dankjewel voor de leuke reacties op de uitnodigingen voor Eva's feestje... Ik merk dat ik mijn profielfoto een keer moet aanpassen want sommigen dachten dat Eva mijn dochtertje is... Nee hoor, ik ben ondertussen al 4 jaar Eva's Mamsie, zij is de dochter van mijn dochter Caroline... en Noah die 2 is, is haar broertje... Ik heb dus al 2 kleinkindjes... 

Dit weekend werd er weer creatief gedaan ten huize van mezelf... Dochter Laura werkte aan een mooi Valentijnsproject, waarover later meer... Zelf maakte ik een huwelijkskado dat ik nog niet kan tonen... haha!! Jullie zullen heirvoor nog een weekje moeten wachten want de bruid volgt trouw mijn blog... 

Na een goedgevuld weekend, krijgen jullie van mij een sereen kaartje... Hope voor Martine... Haar broer wou zijn zus hiermee een riem onder het hart steken... Soms is er niet meer nodig dan een mooi papier en een fijne tekstmal om een lieve kaart te maken... 

Papier: Bazzil

Tekst: Cottage Cutz

troost 2

Dag bloggers,

Jullie zagen vorige week al een eerste troostkaartje en dit is het tweede. Het ging naar de ouders van een bijna volgedragen kindje dat het niet gehaald heeft. Nooit fijn om zo'n kaartjes te maken maar ik probeer er toch altijd wat troostgevoel in te leggen. Zo'n kaartjes worden met liefde gemaakt want dat is wat de ouders op dat moment nodig hebben... 

Omdat ik de kaartjes op dezelfde dag maakte, zie je ze hier samen op de foto... 

troost...

Dag bloggers,

Bij deze kaart past geen vrolijke inleiding... Ik vertel dus maar meteen waarvoor ik deze maakte... Ik was onlangs bij mijn tandarts en zij vertelde over haar dochter die momenteel voor het werk van haar man in Australië woont. Dochter was zwanger van een tweeling maar daar is er enkele maanden geleden ééntje van overleden... Nu zijn daar ongelooflijk veel gemengde gevoelens, verdriet omdat er een kindje het niet gehaald heeft, nog meer verdriet en ongerustheid omdat de mama niet naar haar dochter kan gaan omdat de grenzen van Australië voor een jaar dicht zijn en er niet gevlogen mag worden. En toch een beetje blijdschap omdat er nog een kindje onderweg is... Maar dan ook weer verdriet dat de oma haar kleinkindje niet gaat kunnen bezoeken zodra het geboren is en haar dochter ook niet kan steunen... Het is een heel moeilijke tijd voor de oma en daarom maakte ik voor haar deze kaart... Weer geen gemakkelijke opdracht, over zo'n zaken moet ik toch altijd even nadenken... Maar deze engeltjes doen het toch  altijd wel goed voor zo'n troostkaartje... 

Papier: Bazzil

Engeltjes: Alexandra Renke

Tekststempel: Bella Lulu (zelfde als Joy maar iets kleiner)

even laten weten dat ik aan je denk...

Dag bloggers,

Een warm welkom aan Trijntje! Fijn dat je mijn blog wil volgen! Ik kom zeker een keer kijken of jij ook een blog hebt... Had er gisteren even geen tijd voor!

Ik heb in mijn 'drukke periode' gisteren nog even wat meegemaakt... Gisterenavond had ik afgesproken met twee collega's. Doen we zo'n 3 keer per jaar. De éne is op (gedwongen) vervroegd pensioen en de andere is net zoals ik naar een ander depot verhuisd. Zij moet nu van Puurs naar Zwijndrecht, terwijl ik van Wommelgem naar Wolvertem moet... Elk een heel andere richting uit... Dus gaan we regelmatig samen iets eten en bijkletsen... Leuk... Tot je dan mooi op tijd naar huis wil vertrekken wegens vroeg opstaan en je auto niet meer wil starten... Wegenhulp gebeld en die konden anderhalf uur later ter plaatse zijn. Gelukkig stond ik op een pleintje, net aan de zijkant van de bistro waar we hadden gegeten, geparkeerd en mocht ik van de lieve dames nog terug binnen om te wachten terwijl zij de boel aan het opruimen waren. Een lieve pechdienst-man heeft mijn wagen na onderzoek getakeld en ik kreeg een vervangwagen mee naar huis. Net voor 12u vannacht was ik thuis... En om 5u gaat de wekker af. Gelukkig is het donderdag en mijn laatste werkdag... Maar er staan vandaag wat vergaderingen gepland, ik zal wel wakker blijven... haha!!
Zo, dat wou ik even kwijt...

Dank voor jullie leuke reacties op mijn 'Cats-on-appletrees'-reeks. Ze was leuk om te maken, maar het was ook heel fijn te lezen dat jullie er even enthousiast over waren!

Vandaag staat er iets anders op het menu...
Mijn dochter had onlangs een troostkaartje nodig voor een collega. Maar zij wou er geen triest kaartje aan geven, dus koos ze deze kleuren ervoor...
Vlinders doen het altijd op kaartjes en een mooie tekst maakte het heel persoonlijk...

Papier: Bazzil en Pebbles
Vlinders: Memory Box
Tekst: Different Colors

troost

Dag bloggers,

Wat hadden we hier gisteren een bevangen dag...
Dank voor de bezorgdheid van de Nederlandse blogvriendinnen.

Zelf werk ik in de rand rond Brussel maar had gisteren een opleidingsdag in Antwerpen. Ik ben met de metro gegaan, was een raar gevoel. Zat op het moment van de aanslag op de tram richting Antwerpen. Wat een drukte op dat uur, normaal vertrek ik veel vroeger naar mijn werk omdat ik om 7u begin en ik doe het traject steeds met de auto.

Vandaag wou ik jullie een heel leuke kaart laten zien, maar ik doe het even niet. Soms staan we beter even stil bij het leven. Dat hebben de gebeurtenissen van gisteren ons weer even geleerd...

Ik zou iets willen plaatsen waarmee ik het verdriet kan verzachten, waar ik mensen mee kan troosten...
Misschien moeten we dat allemaal maar wat meer doen, de mensen om ons heen laten voelen dat ze niet alleen zijn... niet enkel in slechte tijden...

Aan alle familieleden van slachtoffers, aan alle gewonden: 

Wij denken aan jullie en wensen iedereen veel sterkte!

Aan alle hulpdiensten, aan de speurders, politiemensen, het leger... 

Merci voor al wat jullie voor ons betekenen!