Dag bloggers,
Da afgelopen weken heb ik weer een aantal kaders gemaakt voor verschillende gelegenheden. Deze maakte ik voor Juno. Ik moest ervoor op zoek gaan naar pauwenveren. Het gekke is dat ik jaren een pak mooie, niet beschadigde pauwenveren in mijn kast had staan. Het waren er zeker een 50-tal, ooit van iemand gekregen. En toen ik ze een keer wou gebruiken, kwam ik er achter dat die ook door muizen helemaal stukgebeten waren (net als mijn droogbloemen) Heb ze dus allemaal moeten weggooien. Dus moest ik voor dit project op zoek. Dochter Laura had ze in een bloemenzaak zien staan. Toen ik ze ging halen, zag ik dat alle veren beschadigd waren. Ik heb moeten zoeken om er toch nog 2 bruikbare te vinden...
De besteller was alweer superblij met de kaart en de kader. Zij bestelt dit steeds voor alle kindjes die in haar familie geboren worden. Leuk toch?
Ik heb gisteren helemaal geen tijd gehad om een blogronde te maken en dat had een goeie (?) reden (lees hieronder). Om 19u moest ik alweer in het theater zijn. Daarna om te ontspannen nog even tv gekeken...
Vandaag 2 workshops en de nodige voorbereiding. Lowis komt ook alweer en dus even geen tijd om vandaag te bloggen... Ik probeer dit weekend nog tijd te maken om langs te komen. We hebben ook nog 3 theatervoorstellingen...
Gisterenochtend kreeg ik om half 10 telefoon van dochter Laura. Mama was alweer gevallen en ze heeft ze in haar eentje op een stoel kunnen hijsen. Laura werkt met bejaarden en kent best wat technieken maar het is niet evident om dat in je eentje te doen. Mama is de afgelopen weken al een aantal keren gevallen en zo moesten we vorige week zondagavond nog naar spoed. Een uur later kreeg ik terug telefoon. Mama was alweer gevallen en Laura die ondertussen ook aan het werken was had de ambulance gebeld en die was al onderweg... Ik mocht meteen vertrekken op mijn werk en kwam iets na Laura aan. Om een lang verhaal kort te maken, we waren om 11u in de kliniek en om 18u waren we thuis. Mama heeft 4 gebroken ribben en heeft een epidurale gekregen met een pompje om zelf de pijnstilling te regelen. Ze gaat weken in het ziekenhuis moeten verblijven en daarna nog ergens moeten revalideren...
En dat terwijl ik net gisterenochtend een plaats in een kortverblijf had gevonden waar ze volgende week naartoe zou mogen. En ook die illusie werd doorprikt omdat Laura op weg naar huis nog telefoon kreeg dat die kamer toch aan iemand anders beloofd werd... Raar want ik had de papieren al toegekregen en lagen getekend klaar om te mailen toen ik de telefoon kreeg dat de ambulance onderweg was...
Wordt vervolgd... (voor wie het lezen wil)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten