Dag bloggers,
Dankjewel voor jullie lieve reacties en boodschappen voor mijn mama. Ik geef het haar zeker door!
Nadat ik gisterenochtend een reeks telefoontjes deed om haar in kortverblijf te kunnen laten opnemen (zonder positief resultaat) en de boodschap van dochter Laura (die na die hachelijke nacht toch aan het werk was gegaan) dat er boven in haar koelkast eten stond dat ik voor mama kon opwarmen, kwam ik kort voor de middag bij haar aan... En wat zag ik? Oma stond aan het fornuis in de keuken en had net middageten gekookt. Spruitjes, aardappelen en worst. En ge ging net eten... Straffe madam! Ze had zelfs geen pijn aan haar opgelapte wonde. En die kan tellen, dat kan ik jullie verzekeren. Hoe? Waarom zou ik in kortverblijf moeten gaan? Ik kan toch voor mezelf zorgen? Tja... 88 en ik weet wat ik wil zeker?
Vandaag krijgen jullie een tweede kaart die ik maakte voor Ann en Dirk. Deze kregen zij van mijn kinderen, die 30 jaar geleden hun 4 bruidskindjes waren. De kaart hoorde bij een aangepast kado. Laura vond een leuke pot en kaarsenkorrels met wieken, daar maakte ze dit kado mee. De wieken kunnen per 3 of per 5 in het kaarsvet tot ze opgebrand zijn. Daarna steek je er gewoon weer nieuwe in... Laura maakte er het cijfer 30 mee voor de jubilarissen.
En nu ik het over het kado van mijn kinderen heb, die 30 jaar geleden de bruidskindjes waren op het huwelijk, we zijn even de foto's van het huwelijk gaan opzoeken... kijk en geniet even mee...
Vandaag is Lowis hier weer op bezoek. Hij had koorts vanmorgen en kon niet naar de crèche. Er komt ook nog één van mijn hobbydinnen op visite.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten